Wat is de WGA regeling?
De WGA regeling (Werkhervatting Gedeeltelijk Arbeidsgeschikten) is een sociale verzekering die een uitkering biedt aan werknemers die na twee jaar ziekte gedeeltelijk arbeidsongeschikt zijn en nog gedeeltelijk kunnen werken. De regeling valt onder de Wet werk en inkomen naar arbeidsvermogen (WIA) en wordt uitgevoerd door het UWV. In dit artikel beantwoorden we de meest gestelde vragen over de WGA, van wie er recht op heeft tot wat het betekent voor werkgevers.
Wie heeft recht op een WGA uitkering?
Een werknemer heeft recht op een WGA uitkering als hij of zij na twee jaar ziekte voor minimaal 35% maar niet volledig arbeidsongeschikt is, én nog in staat is om gedeeltelijk te werken of te re-integreren. Dit onderscheidt de WGA van de IVA, die bedoeld is voor volledig en duurzaam arbeidsongeschikten.
Om in aanmerking te komen voor de WGA, beoordeelt het UWV de werknemer op basis van een arbeidsdeskundig en medisch onderzoek. Daarin wordt vastgesteld hoeveel de werknemer nog kan verdienen in vergelijking met wat hij of zij eerder verdiende. Is het verlies aan verdiencapaciteit minimaal 35%, dan komt de werknemer in aanmerking voor de WGA.
Binnen de WGA zijn er twee vormen van uitkering:
- Loongerelateerde uitkering: De werknemer ontvangt tijdelijk een uitkering gebaseerd op het eerder verdiende loon. De duur is afhankelijk van het arbeidsverleden.
- Loonaanvullingsuitkering of vervolguitkering: Na afloop van de loongerelateerde fase ontvangt de werknemer een aanvulling als hij voldoende werkt, of een lagere vervolguitkering als dat niet het geval is.
Hoe wordt de WGA uitkering berekend?
De hoogte van de WGA uitkering hangt af van de mate van arbeidsongeschiktheid, het eerder verdiende loon en de fase van de uitkering. In de loongerelateerde fase bedraagt de uitkering een percentage van het dagloon, vergelijkbaar met de WW-berekening. Daarna wordt de uitkering bepaald door hoeveel de werknemer nog werkt ten opzichte van zijn resterende verdiencapaciteit.
Concreet werkt de berekening als volgt:
- De mate van arbeidsongeschiktheid wordt uitgedrukt in een percentage op basis van het verschil tussen het oude loon en wat de werknemer nog kan verdienen.
- In de loongerelateerde fase ontvangt de werknemer 70% van het dagloon over het arbeidsongeschikte deel.
- Werkt de werknemer voldoende na de loongerelateerde fase, dan ontvangt hij een loonaanvullingsuitkering van 70% over het verschil tussen het oude loon en de resterende verdiencapaciteit.
- Werkt de werknemer onvoldoende, dan volgt een lagere vervolguitkering gebaseerd op het minimumloon.
Het maximumdagloon is wettelijk vastgesteld en wordt jaarlijks geïndexeerd. De exacte hoogte is daarmee afhankelijk van de individuele loonhistorie van de werknemer en de geldende wettelijke maxima op het moment van beoordeling.
Wat is het verschil tussen WGA en IVA?
Het belangrijkste verschil tussen WGA en IVA is de mate en duurzaamheid van de arbeidsongeschiktheid. De WGA is bedoeld voor werknemers die gedeeltelijk arbeidsongeschikt zijn of bij wie herstel nog mogelijk wordt geacht. De IVA (Inkomensvoorziening Volledig Arbeidsongeschikten) is bedoeld voor werknemers die volledig én duurzaam arbeidsongeschikt zijn, zonder realistisch herstelvooruitzicht.
In de praktijk betekent dit het volgende onderscheid:
- WGA: Arbeidsongeschiktheid tussen 35% en 80%, of volledig maar met herstelkans. Re-integratie staat centraal en de werkgever blijft verantwoordelijk voor begeleiding.
- IVA: Volledige arbeidsongeschiktheid (80% of meer) zonder verwacht herstel. De uitkering bedraagt 75% van het dagloon en er is geen re-integratieverplichting.
Voor werkgevers is het onderscheid relevant, omdat WGA-uitkeringen doorwerken in de premies die zij betalen, terwijl IVA-uitkeringen collectief worden gefinancierd. Hoe minder werknemers instromen in de WGA, hoe lager de premiedruk voor de werkgever.
Wat betekent de WGA regeling voor werkgevers?
Voor werkgevers heeft de WGA regeling directe financiële gevolgen. Elke werknemer die instroomt in de WGA brengt kosten met zich mee, omdat werkgevers via de gedifferentieerde WGA-premie meebetalen aan de uitkeringen van hun (voormalige) werknemers. Hoe meer instroom, hoe hoger de premie die de werkgever betaalt.
De WGA-premie wordt jaarlijks vastgesteld door de Belastingdienst en is gebaseerd op de schadelast die een werkgever in het verleden heeft veroorzaakt. Werkgevers met veel WGA-instroom betalen een hogere gedifferentieerde premie, werkgevers met weinig instroom een lagere. In 2026 bedraagt de gemiddelde WGA-premie 0,96% van de loonsom.
Naast de premieverplichtingen zijn werkgevers ook verantwoordelijk voor de re-integratie van gedeeltelijk arbeidsongeschikte werknemers. Dat vraagt om actieve begeleiding, goede samenwerking met bedrijfsartsen en een doordacht verzuimbeleid. Werkgevers die hier structureel in investeren, zien de instroom in de WGA dalen en daarmee ook hun premielasten.
Wat is WGA eigenrisicodragerschap en wanneer loont het?
WGA eigenrisicodragerschap betekent dat een werkgever zelf de financiële verantwoordelijkheid draagt voor de WGA-uitkeringen van zijn (voormalige) werknemers, in plaats van deze te verzekeren via het UWV. De werkgever betaalt dan geen gedifferentieerde WGA-premie aan het UWV, maar regelt de uitvoering en financiering zelf, eventueel via een private verzekeraar.
Eigenrisicodragen loont vooral voor grotere organisaties met een lage WGA-instroom en een actief verzuimbeleid. Wanneer de gedifferentieerde UWV-premie hoger uitvalt dan de werkelijke schadelast, is eigenrisicodragen financieel aantrekkelijker. Voor organisaties met minimaal 250 medewerkers kan de besparing oplopen tot meer dan 100.000 euro per jaar.
Aanvragen voor WGA eigenrisicodragerschap kan twee keer per jaar: per 1 april en per 1 oktober van het betreffende kalenderjaar. Bij te late aanmelding of opzegging geldt een wachttijd voordat opnieuw kan worden ingestapt; de exacte termijn is afhankelijk van de situatie en het moment van aanvraag. Het is daarom verstandig om tijdig te starten met de voorbereiding en een specialist in te schakelen die de aanvraag volledig verzorgt.
Hoe kan een werkgever de WGA instroom verminderen?
Een werkgever kan de WGA instroom verminderen door vroeg en actief in te grijpen bij langdurig verzuim. Hoe sneller een zieke werknemer wordt begeleid naar herstel of aangepast werk, hoe kleiner de kans dat hij of zij uiteindelijk instroomt in de WGA. Een sterk verzuimbeleid is daarmee de meest effectieve manier om WGA-kosten te beheersen.
Concrete maatregelen die bijdragen aan het verminderen van WGA instroom:
- Vroege interventie: Snel schakelen bij de eerste verzuimmelding, zodat begeleiding direct op gang komt.
- Goede re-integratietrajecten: Zorgen voor passend werk binnen of buiten de organisatie gedurende het tweede ziektejaar.
- Samenwerking met bedrijfsarts: Een bedrijfsarts die proactief adviseert en begeleidt, draagt bij aan kortere verzuimduur.
- Inzicht in de schadelast: Regelmatig monitoren wie er in de WGA zit en welke kosten dat met zich meebrengt, zodat tijdig kan worden bijgestuurd.
- Eigenrisicodragen: Werkgevers die zelf de regie voeren over WGA-dossiers, hebben meer invloed op de uitkomst van re-integratietrajecten en daarmee op hun totale kosten.
Het verminderen van WGA instroom is geen eenmalige actie, maar een doorlopend proces dat vraagt om structurele aandacht voor verzuim, gezondheid en re-integratie.
Hoe Synck Company helpt met WGA eigenrisicodragerschap
De WGA regeling is complex, maar de kansen die het biedt voor werkgevers zijn concreet en aanzienlijk. Synck Company helpt organisaties om die kansen te benutten, van de eerste verkenning tot de volledige uitvoering.
Wat we voor u regelen:
- We onderzoeken of WGA eigenrisicodragerschap past bij uw organisatie, op basis van uw loonsom, schadelast en verzuimhistorie.
- We verzorgen de volledige aanvraag en implementatie, zodat u voldoet aan alle UWV-eisen en deadlines (per 1 april of 1 oktober).
- We nemen de WGA-uitvoering en re-integratieverplichting volledig uit handen met ons deskundige team.
- We bewaken de dossiers actief en sturen bij waar nodig, zodat de instroom in de WGA zoveel mogelijk wordt beperkt.
- We ontzorgen uw HR-afdeling volledig, zonder extra werkdruk of ingewikkelde constructies.
Voor organisaties met minimaal 250 medewerkers kan WGA eigenrisicodragerschap een slimme en rendabele keuze zijn. Wilt u weten wat het voor uw organisatie oplevert? Neem contact met ons op voor een vrijblijvend gesprek, of lees meer over onze aanpak op onze website.
Veelgestelde vragen
Kan een werknemer bezwaar maken als hij het niet eens is met de WGA-beoordeling van het UWV?
Ja, een werknemer kan binnen zes weken na de beslissing van het UWV bezwaar maken. Als het bezwaar wordt afgewezen, is beroep bij de rechtbank en daarna hoger beroep bij de Centrale Raad van Beroep mogelijk. Het is verstandig om hierbij een arbeidsrechtadvocaat of vakbond in te schakelen, omdat de medische en arbeidsdeskundige onderbouwing van het UWV nauwkeurig moet worden betwist.
Wat gebeurt er met de WGA-uitkering als een werknemer meer gaat verdienen of volledig herstelt?
Als een werknemer meer gaat verdienen, kan de uitkering worden verlaagd of zelfs volledig worden stopgezet. Het UWV herbeoordeelt periodiek of de situatie is veranderd. Volledig herstel leidt tot beëindiging van de WGA-uitkering; de werknemer is dan verplicht dit tijdig te melden bij het UWV om terugvordering te voorkomen.
Wat zijn de risico's van WGA eigenrisicodragerschap en hoe dek je die af?
Het grootste risico van eigenrisicodragerschap is dat de werkelijke schadelast hoger uitvalt dan verwacht, bijvoorbeeld door een toename van langdurig zieke werknemers. Dit risico is goed af te dekken via een private stop-lossverzekering, die grote uitschieters in de kosten opvangt. Een gespecialiseerde partner zoals Synck Company helpt bovendien om dossiers actief te bewaken en de instroom zo laag mogelijk te houden.
Hoe lang kan een werknemer een WGA-uitkering ontvangen?
De loongerelateerde fase van de WGA duurt minimaal drie maanden en maximaal 24 maanden, afhankelijk van het arbeidsverleden van de werknemer. Na deze fase volgt de loonaanvullingsuitkering of vervolguitkering, die doorloopt totdat de werknemer de AOW-gerechtigde leeftijd bereikt of volledig herstelt. De totale duur van de WGA-uitkering kan daarmee tientallen jaren bedragen.
Geldt de WGA-premiedifferentiatie ook voor kleine werkgevers?
Niet voor alle werkgevers geldt dezelfde systematiek. Kleine werkgevers (met een loonsom onder een bepaalde drempel) betalen een sectorale premie die gebaseerd is op het gemiddelde van hun bedrijfssector, niet op hun individuele schadelast. Middelgrote en grote werkgevers krijgen wél te maken met de gedifferentieerde premie op basis van hun eigen WGA-instroom, waardoor hun eigen verzuimbeleid direct doorwerkt in de premiekosten.
Wat is een veelgemaakte fout van werkgevers bij de begeleiding van WGA-gerechtigde werknemers?
Een veelgemaakte fout is dat werkgevers de re-integratieverplichtingen als afgerond beschouwen zodra een werknemer de WIA-keuring heeft doorlopen en instroomt in de WGA. In werkelijkheid blijft de werkgever verantwoordelijk voor de begeleiding van de werknemer naar passend werk, ook na instroom. Het verwaarlozen van deze verplichting kan leiden tot hogere premies én juridische risico’s.
Wanneer is het verstandig om een specialist in te schakelen voor WGA-beleid?
Het is verstandig om een specialist in te schakelen zodra uw organisatie groeit richting 250 medewerkers, wanneer de gedifferentieerde WGA-premie sterk stijgt, of wanneer u overweegt over te stappen naar eigenrisicodragerschap. Een specialist brengt niet alleen de financiële impact in kaart, maar ondersteunt ook bij de aanvraag, de uitvoering en het actief bewaken van dossiers, zodat u structureel kosten bespaart zonder extra belasting van uw HR-afdeling.
Gerelateerde artikelen
- Hoe beïnvloedt onze WGA-instroom het besparingspotentieel?
- Wat doet terugkeer naar het UWV met onze premie?
- Beïnvloedt een overname ons WGA-eigenrisicodragerschap?
- Hoe neem ik verzuimkosten op in mijn begroting voor 2026?
- Hoe voorkom je dat long covid de WHK-premie van jouw bedrijf structureel opdrijft?